Over de gelijkenis van de Verloren Zoon - zoals Jezus' Joodse toehoorders het hebben gehoord. Wij hebben de neiging om de gelijkenissen van Jezus uit te leggen als moraliserende lessen. In dit geval over een zondaar die zich moest bekeren en door pure genade vergeving ontving van zijn vader. Maar bedoelde Jezus het wel zo?
Als we deze gelijkenis begrijpen vanuit het OT en dus ook door de ogen van zijn Joodse luisteraars toen, dan komen we tot verrassende ontdekkingen. Dan is de boodschap zeker niet moraliserend, maar juist intens bemoedigend en bevestigend.
Klik hier om het te beluisteren.
Gods Gods visie en roeping voor Israel lezen we in Exodus 19:4-6. Deze visie begint met Gods nadruk op liefde en intimiteit. Hij bracht het volk op deze afgelegen plek, omdat Hij hen dichtbij en voor Zichzelf wilde hebben. Dat is de taal van liefde. Maar daarna gaat het in het boek Exodus over een God van vuur, rook en donderslagen hoog op de berg - en over het volk dat niet dichtbij durfde te komen. God wil ons dichterbij, maar Hij is ook behoorlijk intimiderend. Israel koos uiteindelijk voor een vroomheid met God op afstand. In het Nieuwe Testament lezen we dat dit voor ons door Jezus niet meer zo hoeft te zijn. Maar is het niet zo dat wij als Christenen door de tijd heen meestal ook kozen voor God op veilige afstand? Wat zegt dit ons nu? Durven wij te naderen? En wat staat ons daarbij in de weg?
Klik hier om deze preek te beluisteren.
Elke zichzelf respecterende kerkelijke gemeente moet tegenwoordig een visie en missie hebben - zoals elk bedrijf en elke organisatie in onze westerse cultuur. Daar is veel voor te zeggen, want een schip dat uitvaart zonder te weten waarheen en hoe - met als motto 'we zien wel waar het schip strandt' - daarmee zouden wij niet in zee willen gaan. Maar er is ook het gevaar het idee van de maakbaarheid. Wij denken dan met een aansprekende visie op een menselijke manier succes te kunnen verzekeren. Er is onder Christenen ook het andere uiterste, wat mooi tot uitdrukking komt in het lied "Wat de toekomt brenge moge". Dan wordt passiviteit tov God als hoogste geestelijk goed beschouwd. Wat zegt Gods Woord hierover? Ik neem je mee naar een situatie, waar God een groep mensen een prachtige visie en missie gaf.
Klik hier om deze preek te beluisteren.
Jezus spreekt in de gelijkenis van de zaaier (Lukas 8) over het mysterie van het koninkrijk. Maar de mensen zien het niet en horen het niet, omdat ze geestelijk blind en doof zijn. Jezus wil dat zijn leerlingen het wel gaan begrijpen. Maar ook zij hebben de Heilige Geest nodig om het echt te pakken. Een mysterie van God is voor de natuurlijke mens verborgen, maar door Gods Geest wordt het in ons hart een openbaring. Dit sluit naadloos aan bij wat Jezus zegt in de Zaligsprekingen, waar Hij begint met: "Zalig de armen van geest, want voor hen is het Koninkrijk van God".
Deze gelijkenis is geen moraliserende preek over 'ontvankelijk geloof', maar een zoveelste keer dat Jezus wijst op het zien en 'uitleven' van het Koninkrijk van God.
Klik hier om deze preek te beluisteren.
Gods Geest is enorm krachtig. Het is niet niks om te leren met Gods Geest mee te bewegen. Maar met vallen en opstaan kunnen we dat wel degelijk leren. De Bijbel spreekt over gedoopt worden in/met de Geest, vervuld worden met de Heilige Geest en over bijzondere gaven van de Geest die de gelovigen mogen ontvangen, over God die door ons als gelovigen Zijn werk wil doen. Daarover gaat het in deze prediking op een pinkster-zondag.
Klik hier om deze preek te beluisteren.
Frans sluit in deze boodschap aan bij de tweede zaligspreking (zalig zij die treuren). Zijn gemeente is in de maandelijkse huisgroepen bezig met de Zaligsprekingen van Jezus. Deze tweede zaligspreking gaat mede over meevoelen met de ander - echt luisteren - het hart van de ander zoeken - een cultuur waar geen enkele afwijzing is. In deze prediking gaat het over een geschiedenis in de Evangeliën waar Jezus dat echte luisteren op prachtige manier aan ons laat zien.
Klik hier om deze preek te beluisteren.
Welke vreugde bedoelt God voor ons? Het is niet de oppervlakkige vreugde van Palmpasen - daarover ging het de voorgaande zondag. Het is ook niet dat het allemaal leuk en voorspoedig gaat. Het is volgens de Bijbel een vrucht van de Geest - iets dat Gods Geest in ons hart geeft. Het is een vreugde die God juist geeft aan hen die uitgeblust zijn, vermoeid, ontmoedigd, in nood. Het is een diepe innerlijke vreugde, waardoor er in alle omstandigheden een loflied in ons hart is.
Maar vreugde is ook een opdracht. Niet als verplichting, maar als Gods bedoeling voor ons leven. Hoe doe je dat? Hoe werkt dat? Je moet toch niet doen alsof? Het moet toch wel echt zijn? Het gaat om een blijdschap die in ons hart opborrelt - een vreugde die ons getuigenis is.
Klik hier om deze (paas)preek te beluisteren.
Een prediking vanuit Johannes 10, waar Jezus spreekt over Zichzelf als de Goede Herder. Deze boodschap was inleidend op de serie over Jezus Herontdekken (zie bij 'thema-series).
De stijl van Jezus' prediking is 'Moed Preken' ipv 'Moet Preken'. Zo zegt Jezus hier: "De schapen kennen mij." - en niet "Jullie moeten zorgen dat je Mij kent".
Klik hier om deze korte pastorale boodschap te beluisteren.
Indrukwekkend hoe zeker, beslist, rustig en onbezorgd Paulus was, terwijl hij tegelijk ook wist dat het heel moeilijk zou worden. Hij was heel realistisch en zeker niet geforceerd optimistisch, maar toch was hij ook geen doemdenker en wist hij precies waar hij mee bezig was - vanuit zijn diepe relatie met een God van liefde en genade. Dat wil ik ook! Heer, hoe is dat voor mij mogelijk? Dit was tijdens een doopdienst - vandaar de witte outfit!
Klik hier om te beluisteren.
